روز نهم دسامبر دوهزاروشش برای نوازندگان "گروه بزرگ مضراب" روز بزرگی بود. گروه مضراب در این روز نخستین کنسرت رسمی خود را به همراهی حمید متبسم و در دشتی و چهارگاه با موفقیت اجرا کرد. کنسرت در سالن خریفیون شهر آمستردام اجرا شد و توانست شنوندگان بسیاری را به سالن بکشاند.

گروه بزرگ مضراب نیز مانند همتای کوچکش از ابتکارات حمید متبسم است. این گروه که متشکل از هنرآموزان کلاسهای متبسم است، نزدیک به یک سال پیش تشکیل شد و با آنکه اعضای آن در سه کشور آلمان، هلند و بلژیک پراکنده اند، توانست با اتکا به انضباطی که از ویژگیهای کار حمید متبسم به شمار می رود، در اندک زمانی به سطح بالایی از هماهنگی و انسجام برسد. لازم به یادآوری است که برای شرکت در تمرینهای گروهی، نوازندگان برای مثال از شهرهای برمن در آلمان و بروکسل در بلژیک گرد هم می آمدند.

هدف از تشکیل این گروه تشویق هنرآموزانی با سطوح مختلف، به همنوازی و بهره گیری از آموخته هایشان بود. شاید بتوان گفت که متبسم پس از زحمات بسیار دو دهه گذشته اکنون هنرجویانش را به سطحی رسانده است که می توانند در یک گروه بیست و پنج نفره در کنار هم بنشینند و کنسرتی با کیفیت مطلوب و در سطح حرفه ای ارائه کنند، اگرچه بیشتر نوازندگان گروه شغلی بجز نوازندگی دارند.

کنسرت آمستردام در دو بخش دشتی و چهارگاه از ساخته های حمید متبسم اجرا شد. بخش اول کنسرت با اجرای "مقدمه پروانه" آغاز شد، با بداهه نوازی و بداهه خوانی که در میان نوازندگان ساز به ساز و پنجه به پنجه می گشت، ادامه یافت و با اجرای ترانه محلی "لیلا خانم" پایان گرفت. در بخش دوم ابتدا گروه کوچک مضراب به اجرای قططعات آوازی و ضربی مانند "آهنگ جنون" پرداخت و در پایان تصنیف "صبح" ساخته حمید متبسم و سروده شفیعی کدکنی اجرا و به درخواست شنوندگان تکرار شد.

گرد هم آوردن بیست و پنج نوازنده و برگزار کردن تمرینهای مرتب و منسجم بخصوص در گروهی که در آن نوازندگان حرفه ای در کنار نوازندگان آماتور (که خود در سطوح مختلف هستند) کاری است بسیار دشوار، بویژه هنگامی که این نوازندگان در شهرهای گوناگون اروپا پراکنده شده باشند. با این همه تشکیل گروه مضراب و اجرای موفقیت آمیز کنسرت آمستردام نشان داد که زحمات استادان موسیقی خارج از کشور در دو دهه گذشته به هدر نرفته است و موسیقی ایرانی در اروپا رفته رفته مرحله آموزش صرف را پشت سر می گذارد و به مرحله اجرا می رسد. کنسرت گروه مضراب در آمستردام از این لحاظ یک نقطه عطف بود، چرا که در این روز هنر آموز ایرانی و غیر ایرانی موسیقی ایران در اروپا، کلاس درس را ترک کرد و پا به صحنه اجرا گذاشت، راهی که نخستین قدمش با استواری و زیبائی برداشته شد.

محسن بنائی

۲۲ دسامبر ۲۰۰۶ برابر با یکم دیماه ۱۳۸۵